Lógóið þitt: Hvernig kaupirðu þér andlit?

Fyrir mörgum árum síðan sat ég fund með snilldar branding ráðgjafa og forstjóra eins stærsta fyrirtækis landsins. Ráðgjafinn var að kynna þjónustu sína fyrir forstjóranum og hafði sýnt honum frábær dæmi og komið með mjög flottar tillögur að því hvernig stofan hans gæti hjálpað við að færa fyrirtækið upp á hærra plan. Ég man að ég var algjörlega heilluð. Ég hef alltaf elskað branding hliðina á markaðsfræðunum og eftir að hafa setið í gegnum þessa kynningu þá fannst mér hún bara ennþá meira spennandi.

Eftir um klukkustundarlangan fund leit forstjórinn á ráðgjafann og sagði (á ensku): "Svo þú vilt breyta lógóinu okkar?" Ég átti ekki til orð. Ég trúði ekki mínum eigin eyrum. Sú staðreynd að forstjóri eins stærsta fyrirtækis landsins héldi að branding snérist bara um að breyta lógóinu gjörsamlega fríkaði mig út. Ef stóru strákarnir fatta ekki um hvað branding snýst, hvernig er þá hægt að ætlast til að fólk í minni fyrirtækjum skilji það?

Sem betur fer eru ekki allir eins og þessi annars ágæti forstjóri. Það gleður mig að segja að fleiri og fleiri aðilar eru að átta sig á því um hvað branding snýst og að það snýst um svo miklu miklu meira en bara logo. Tjékkaðu á bloggpóstasafninu mínu um branding ef þú vilt vita meira :) Í þessum pósti langar mig hinsvegar að tala aðeins meira um lógóið, vörumerkið sjálft. Því að þó að lógó sé ekki það sama og brand, þá er það mikilvægur hluti af því. Það má segja að lógóið sé andlit brandsins þíns. Það er oft það fyrsta sem fólk sér frá þér og jafnvel lengi vel það eina, og það er því mikilvægt að það komi réttum skilaboðum áleiðis.

Lógó er í rauninni alls ekki einfalt mál

Lógóið þitt er andlit fyrirtækisins þíns, vörunnar eða þjónustunnar. Lógóið þarf að koma réttu skilaboðunum á framfæri. Það verður að vera "on brand". Lógóið er oft lítið tákn eða mynd, og þarf að sýna brandið þitt á einfaldan hátt, jafnvel bara með stöfunum (e. logotype). Það þarf að aðgreina þig á markaði og það þarf að vera auðþekkjanlegt og eitthvað sem fólk tekur eftir.

Lógó þarf að aðlaga sig að ýmsum aðstæðum.

Branding: Verum öðruvísi! Verum hugrökk!

Viltu skjóta samkeppninni ref fyrir rass? Viltu virkilega vera sigurvegarinn á þínum markaði?

Þá verður að hafa það á hreinu af hverju fólk á að kjósa þig fram yfir aðra!

Klassíska svarið þegar spurt er "af hverju ætti ég að kjósa þig fram yfir samkeppnisaðilana þína?" eru svör á borð við:

• "Við erum betri"
• "Við bjóðum betri þjónustu"
• "Við bjóðum betri gæði"

Hvað eiga þessi svör að þýða? Betri samkvæmt hverjum? Hvaða staðla erum við að miða við? Hver vill ekki halda því fram að þeir séu betri, með betri þjónustu og betri gæði? Segir einhver "Ja, við bjóðum bara svona sæmilega þjónustu".

Auðvitað eigum við að leitast við að gera eins vel við viðskiptavini okkar og við mögulega getum innan þess ramma sem við höfum sett okkur m.a. m.t.t. verðs. Ef við ætlum að vera ódýrust á markaðnum, þá bjóðum við að sjálfsögðu ekki upp á lúxus, en við getum leitast við að bjóða bestu gæðin í okkar verðflokki. Það er hinsvegar grundvallargalli fólginn í því að ætla aðgreina sig frá samkeppninni með því að vera "betri". 

Í fyrsta lagi er

Þorirðu að vera bleik(ur)?!

Hefurðu séð nýju bókina mína, Marketing Untangled: The Small Business & Entrepreneur's Map Through the Marketing Jungle? Því verður ekki neitað að hún er bleik :)

Ég var að spjalla við vin minn á Facebook nýlega. Í stað þess að endursegja samtalið, þá ætla ég barasta að pósta því hér:

Vinur minn: "Líst svakalega vel á bókina, kápan alveg SOLID og æsir upp forvitnina í manni. Bara eitt sem kom mér á óvart ... og ég er ennþá að reyna að ná utan um..."

Ég:  "Aha - hvað?"

Vinur minn:  "Kápan er svo rosalega BLEIK á litinn ... var það planið? :) "

Ég: "Óóóóóóóóóóóóóóó já :) "

Vinur minn:  "Ó ... Hélt 'etta væri kannski mistök í prentsmiðjunni... djóóóóóók :) "

Ég:  "Eins og ég - big, bold and unapologetic ;)  "

Vinur minn:  "Samfella í öllum skilaboðum frá þér. Þóranna ... bleika brandið!"

Ég: "Fer ekki framhjá neinum og fælir frá þá sem myndu aldrei fíla mig hvort eð er og ég nenni ekki að vinna með ;)  "

Vinur minn: "Ha ha ha ... gott að sía það lið út strax á fyrsta degi!"

Ég: "Yep - eitt það dýrmætasta sem ég hef lært í business er að þekkja þá sem eru ekki "good business" og fæla þá strax frá. Það fer svo mikill tími og orka í að tala við þau. "I don't mean to be evil or anything" :)   Nei, en grínlaust, það fer allt of mikill tími í fólk sem ekki er rétt fyrir mann og með því að koma bara með hlutina út strax þá sparar maður öllum tíma og hausverk :)  "

Vinur minn: "Ég er alveg sammála þér."

Ég: "Ehaggi ... þetta er tricky og eitthvað sem er bara hægt að læra - maður getur ekkert séð þetta nógu vel fyrir."

Vinur minn: "Ég er að læra að þekkja merkin á svona "tirekickers"... sumir gefa frá sér svona "ætli ég þurfi ekki að skoða þessi mál eitthvað" vibe... það vekur ekki upp tiltrú að viðkomandi setji sig í gírinn og komi einhverju markvissu í verk."

Ég: "Ég þoli einmitt ekki "tire kickers"."

Þó að margir séu ekki tilbúnir að segja það upphátt, þá eru margir sem skilja nákvæmlega hvað við eigum við í þessu samtali. Ég er mjög oft spurð af hverju ég valdi þennan sterka bleika lit, og hvort ég hafi ekki áhyggjur af því að það fæli fólk frá - og jafnvel hvort ég hafi ekki áhyggjur af því að hann verði til þess að karlmenn vilji ekki eiga viðskipti við mig. Mitt svar er einfalt: Ef bleiki liturinn er vandamál fyrir fólk þá kem ég til með að vera vandamál fyrir fólk. Því fólki á ég eftir að finnast ég of "in your face", of orkumikil og of lífleg. Ástæðan fyrir því að ég valdi þennan lit er sú að hann er algjörlega táknrænn fyrir mig og gefur frá sér réttu merkin til fólks þannig að það fær strax á tilfinninguna hvernig ég er.

Hver ert þú og hvernig kemur þú því til skila til umheimsins þannig að þú laðir að þér fólkið sem þú vilt eiga viðskipti við og látir hina vita bara strax að þið passið ekki saman - og sparar þér og þeim þannig tíma? :)

Af hverju þarftu að vita eitthvað um samkeppnina þína?!

Nýlega átti ég fund með forystumanni íslensks sprotafyrirtækis sem stefnir hátt og lofar góðu. Þegar ég spurði hann hvernig samkeppnisaðilar þeirra gerðu hlutina sagði hann að honum væri alveg sama um samkeppnina, þau vildu bara einbeita sér að því sem þau væru að gera. Ég skil það alveg. Ekki eyða of mikilli orku í hina.

Vandamálið er hinsvegar að þú ert að reyna að fá fólk til að kaupa af þér frekar en einhverjum öðrum. Ef þú veist ekki hvaða valmöguleikum fólk stendur frammi fyrir og hvaða kosti það er að bera saman, hvernig geturðu mögulega fengið fólk til að skilja að það sem þú býður sé málið? Ef þú þekkir ekki samkeppnina, hvernig ætlar þú að svara þegar þú ert spurð(ur): "Af hverju ætti ég að kaupa af þér frekar en þeim?"

Er tíminn með þér í liði? - 5 leiðir til að spara meiri tíma í markaðssetningu

Þessi blessaður tími! - okkur vantar alltaf meira af honum!

“Time is on my side” sungu Rolling Stones. Svei mér þá, ég held þeir séu þeir einu sem það á við um! Alveg sama við hvern maður talar, hvert maður snýr sér og hvað maður gerir, það hefur enginn tíma.

Í sumar hef ég gert tvær kannanir meðal fólks í fyrirtækjarekstri og rauði þráðurinn, gegnumgangandi er að fólk vantar tíma. Það hefur ekki tíma í markaðsstarfið, það hefur ekki tíma til að læra að gera markaðsstarfið hagkvæmara þannig að það nái meiri árangri með það á minni tíma. Það hefur ekki tíma til að vera til!

Úff, ég skil það svo vel. Ég þekki þetta algjörlega sjálf!

En veistu, þetta þarf ekki að vera svona. Ég veit það líka af eigin raun, bæði frá mér og viðskiptavinum mínum.

Þú þarft engan fyrirlestur um um nauðsyn markaðsstarfsins og hversu mikilvægt það er að eyða tíma í það því annars gerist lítið sem ekkert í fyrirtækinu þínu og þú heldur áfram eins og hamstur í  hjóli. Ég meina - hey, þú veist það nú þegar, ekki satt ;)   Ef ekki, þá ættirðu kannski að kíkja hér.

Núna ætla ég að tala um tímann sem þú græðir á því að eyða fyrst smá tíma í að koma markaðsstarfinu í öflugan farveg. Þeim tíma sem þú verð í markaðsstarfið í dag, ef einhver er, gæti mögulega verið betur varið þannig að þú fáir mun meira út úr því sem þú gerir  ;)    Æi þú veist, þetta með að taka sér tíma til að gera teikningar af húsinu áður en maður byggir svo að það endi ekki svona:

heldur svona:

Ólíkt betra, ekki satt?

Kíktu á þetta litla vídeó til að sjá hvað eru mikilvægustu atriðin til að spara tíma í markaðsstarfinu en ná samt sem áður mun betri árangri en ella:

Hér er slóðin, svona til öryggis: http://youtu.be/tUMaEVuF854?list=UULxq0F4mbyKZaiFGSw8I23w

Ég er einmitt líka um þessar mundir að vinna í því að losa um enn meiri tíma svo ég geti sinnt því sem er mikilvægt, en ekki bara að slökka elda sem eru áríðandi. Ég ætla að segja þér meira frá því í síðari pósti, svo vertu viss um að missa ekki af honum (besta leiðin til þess er náttúrulega að vera á póstlistanum ;)

xo
Þóranna

Pissar þú í skóinn?

Ég er alsæl að bjóða velkominn gestabloggara á MáM bloggið. Þetta hefur staðið til lengi, en það er jú staðreynd að duglegt fólk sem hefur eitthvað að segja hefur líka mikið að gera og því hefur tekið sinn tíma að koma þessu af stað. Vonandi verður þetta bara fyrsti af mörgum skemmtilegum, áhugaverðum og gagnlegum gestabloggum.

Í dag bloggar hún Halla Kolbeinsdóttir, viðskiptastjóri hjá Hugsmiðjunni, en við Halla kynntumst haustið 2012 þegar ég vann með Hugsmiðjunni í markaðsstefnunni þeirra. Síðan þá hafa þau bara verið að rokka sífellt feitar og feitar (bókstaflega - það er fullt af tónlistarmönnum þarna ha ha ha!) og nú nýlega var bloggið þeirra tilnefnt til SVEF verðlaunannna sem besti vefmiðillinn - og það í hópi stórra og landsþekktra vefmiðla! (Ég vil nú eiga pínku oggu ponsu pons í að blogginu skuli hafa verið ýtt úr vör svo ég er extra glöð fyrir þeirra hönd ;)

Jæja, nóg blaður frá mér - et voilà - gestablogg frá Höllu í Hugsmiðjunni: 

Góður grunnur er gulls ígildi

Í okkar daglega starfi hjá Hugsmiðjunni vinnum við mikið með viðskiptavinum sem koma til okkar í leit að nýjum, betri vef.

Sumir koma til okkar því þau vita að hér eru afburða forritarar, aðrir hafa séð hönnun frá okkur sem heillar og aðrir þekkja okkur vegna vinnubragða í viðmótsforritun. Það sem færri sjá er ósýnilega undirbúningsvinnan. Grunnurinn að góðum vef.

Vinnan sparar tímann

Fyrsta fasa í vefgerð köllum við oft greiningu og hönnun. Til eru mörg afbrigði af fyrstu skrefunum: Markhópagreining, markaðsgreining, vefstefnumótun, ímynd fyrirtækisins og tónn, samkeppnisgreining o.fl. Misjafnt er eftir verkefnum hvort þurfi að ráðast í allar greiningar, en best er, ef vel á að fara, að taka skurk á nokkrum þeirra. Greining getur munað því hvort vefur er hannaður fyrir markhóp fyrirtækisins (í stað starfsmanna fyrirtækisins) og hvort auðvelt sé að nota hann eða ekki.

Við bjóðum sjálf upp á marga þætti hjá okkur, en þegar kemur að því að gera fínt hjá sjálfum sér getur hjálpað að leita utan sinna eigin veggja og fá óháða leiðsögn og ráðgjöf.

Árið 2012 vorum við hjá Hugsmiðjunni að vinna að því að koma okkar eigin vef í loftið. Það gekk svona upp og ofan þannig að við tókum á það ráð að sækja leiðsögn að utan. Við höfðum samband við MáM og eftir nokkra fundi með Þórönnu fór leiðin hjá okkur að skýrast.

Það að sjá skýrt hverjir okkar markhópar eru, hverjir samkeppnisaðilarnir eru og hvað skilur okkur frá þeim er dýrmætt. Saman unnum við að því að koma auga á hvert núverandi brand okkar var og skerpa á því sem var að virka og setja upp plan fyrir framtíðina.

Pissum í skóinn?

Ég fæ á tilfinninguna að sumum finnst þessi vinna vera óþörf. Að fólk hugsi oft „við vitum hver við erum og við hvern við erum að tala: alla - stærra net hlýtur að þýða fleiri viðskiptavinir?“ “Sleppum frekar þessari ‘aukavinnu’ og förum beint í að vinna herferðina”. “Pissum í skóinn” heyri ég bara – skammgóður vermir.

Það er sjaldan sem fleiri en einn til tveir starfsmenn eru með sýnina á hreinu. Verðmætið í að vef-, markaðs-, hönnunar- og framkvæmdastjóri séu öll á sömu blaðsíðu með sýnina er ómetanlegt. Skyndilega er hægt að tala saman út frá sömu forsendum og setja saman aðgerðaplan fyrir markaðsstarf, stefnu og hönnun. Þegar vegakortið liggur fyrir er svo mikið auðveldara að klára hönnun því þá liggja markmiðin í augum uppi. Búið er að taka út mikið af ágiskunum og „tilfinningunni“ sem mismunandi aðilar eru með. Í stað þess að meta vef út frá því sem einhverjum finnst þá er hægt að spyrja: Uppfyllir þessi hönnun markmið okkar sem fyrirtækis? Er þetta það sem markhópur X er að leita að?

Munurinn í heimsóknartölum á vefinn milli ára staðfestir þetta. Árið 2013 fengum við 140% fleiri heimsóknir en 2012. Við höfum stuðst við vinnuskjölin og markaðskerfið frá MáM sem hefur leyft okkur að taka hlutina skrefinu lengra. Það er ótrúlegt hvað markviss undirbúningur skilar miklu.



Hugsmiðjan fór í gegnum MáM þjálfunarferlið og nýtir efnismarkaðssetningu í sínu markaðsstarfi :)

Ég hef fengið áminningu...

Ég er búin að vera að kenna mikið sl. mánuðinn úti um hvippinn og hvappinn. Skrifa einmitt þennan bloggpóst sitjandi í kennslustofu Visku, símenntunarmiðstöðvar Eyjamanna eftir að siglingunni heim með Herjólfi hefur verið frestað vegna veðurs.

Útsýnið úr kennslustofu Visku yfir höfnina í Eyjum, þaðan sem ég skrifa
þetta á meðan ég bíð eftir að Herjólfur komist með mig í land fyrir roki :)

Á hluta af þessum ferðum mínum hef ég þurft að gista á hinum ýmsu stöðum, svo ég hef verið að skoða hina ýmsu kosti á netinu. Í þeirri leit minni hef ég oft verið minnt á margt af því sem fræðin segja og ég hef verið að reyna að kenna þeim sem koma til mín, þar sem maður hefur séð bæði dæmi um hluti sem eru frábærlega vel gerðir, og mjög mjög illa. Hér eru 3 stór atriði sem ég hef verið minnt á í markaðsstarfinu í leit minni að gistingu:

Vertu öðruvísi en hinir

Þegar ég fer inn á síðu sem sýnir mér fullt af mögulegum gististöðum, og þeir virðast allir vera eins, hvað vel ég þá? Jú, ég set einhver ákveðin skilyrði (ég t.d. vil hafa mitt eigið baðherbergi og ég þarf internettengingu) og þegar ég hef vinsað úr þau sem ekki uppfylla það, þá standa einhverjir möguleikar eftir. Og hvað þá? Í flestum tilfellum einfaldlega verð. Nema að einhver þeirra skeri sig úr. Sé áhugaverðari en hinir.  Þetta er m.a. það sem gerðist þegar ég var að leita að gistingu á Höfn.

Ég var búin að útiloka einhverja möguleika m.a. byggt á ofangreindu og hentugri staðsetningu og af þeim sem eftir stóð var einn staður sem var margfalt girnilegri en hinir – og greinilega var ég ekki ein á þeirri skoðun því þar var uppbókað. Hvað var það sem heillaði svona við þennan stað? Jú, hann var ekki bara öðruvísi, heldur virðist hann, af myndunum að dæma, hafa karakter. Hann höfðaði til manns af því hann er sérstakur.

Í umsögn um ákveðinn gistiaðila sagði einhver einhverstaðar „nothing to write home about“. Þá er ég heldur ekkert að velja þann stað fram yfir annan. Vertu eitthvað sem fólk vill skrifa heim um, eitthvað sem fólk langar í. Eitthvað sem fólk vill tala um og segja frá – hvort sem þú ert með gistiheimili, veitingastað, hönnun eða hvað sem þú ert með. Ekki vera eins og allir hinir.

Myndir segja meira en mörg orð

Hefurðu prófað nýlega að fara inn á bókunarsíður fyrir gistimöguleika? Hvort sem það er á sveit.is (Ferðaþjónusta bænda), bookings.com, hotels.com eða TripAdvisor, þá sérðu endalausar myndir af húsum að utan og tómum herbergjum. Og þetta rennur allt saman í eitt. Jú, auðvitað viltu sýna húsið að utan og hvernig herbergin líta út, sem hluta af því að gefa fólki hugmynd um hvað það er að kaupa, en þú verður líka að finna leið til að standa út úr röðum og röðum af möguleikum, og þú vilt að fólk langi til að gista hjá þér.

Finndu leið til að draga fólk inn með einhverju áhugaverðu og öðruvísi myndefni og sýndu svo húsið og herbergin með - og hafðu þær myndir fallegar. Alveg það sama gildir um svo margt annað, veitingastaði, snyrtistofur, hinar ýmsu vörur o.s.frv. o.s.frv. Þarna geta myndir gert gæfumuninn.  Ekki bara myndefnið, heldur hvernig þær eru teknar og ekki síður hvernig þær eru unnar. Hvað sem þú ert að markaðssetja, það er þess virði að fá fagmann í að taka myndirnar og vinna þær því þær skipta gríðarlega miklu máli!

Ekki vera týndur!

Ég hef löngum predikað virði tilvísana sem markaðstóls. Ef einhver mælir með einhverju við þig, þá ertu almennt mun líklegri til að kaupa það sem mælt er með en annað. Það er samt ekki nóg.

Í leit minni að gistingu á Höfn bað ég vinkonu mína sem býr í nágrenninu um meðmæli. Hún mælti með ákveðnu gistiheimili svo ég fór á stúfana að athuga með það. Ég fann ekkert um það á vefsíðunni visitvatnajokull.is, sem er upplýsingavefsíða um svæðið, fyrir ferðamenn. Ég fann ekkert á sveit.is né booking.com en fann að fjallað hafði verið um þetta á Lonely Planet. Ég fann enga vefsíðu fyrir gistiheimilið, og það var ekki skráð á ja.is! Loks fann ég netfang (sem var á almennu léni sbr. simnet, internet, hotmail, gmail o.þ.h. – það er aldrei mjög trausvekjandi þegar um fyrirtæki er að ræða) og símanúmer. Ég hringdi í símanúmerið og það svaraði ekki. Ég hefði aldrei hringt einu sinni nema af því að mælt hafði verið með því, en þetta endanlega fór út í veður og vind þegar það var ekki einu sinni svarað í símann.

Vertu þar sem fólk er að leita að þér. Finndu út hvar það er fyrir þinn bransa og tryggðu að fólk finni þar hluti sem fá það til að vilja skipta við þig. - já og svaraðu síma og tölvupósti :)


Fræðin segja, og ég vissi sosum, að í markaðssetningu er mikilvægt að vera öðruvísi, hafa góðar myndir og finnast þegar fólk leitar að manni en það áhugavert þegar maður sér það svona skýrt í raunveruleikanum. Hvernig eru myndirnar þínar? Finn ég þig ef ég leita að þér? Athugaðu málið ;)

Er varan þín eða þjónusta nógu frábrugðin hinum á markaðnum þínum? Ef ekki, þá er ráð að fara í gegnum MáM þjálfunina til að finna út hvernig þú ætlar að skera þig úr á þínum markaði ;)

Af hverju dó Europris?

Munið þið eftir Europris? Þessum allt muligt verslunum sem maður fékk bæklinga frá inn um lúguna reglulega. Europris hætti starfsemi á Íslandi á síðasta ári.

Ég vil byrja á því að taka fram að ég veit alls ekki af hverju Europris hætti og þekki ekki til fyrirtækisins á nokkurn hátt annan en að hafa fengið bæklingana þeirra inn um lúguna og hafa farið nokkrum sinnum þarna inn. Hinsvegar hef ég mínar theoríur og mig langar að nota þær til að undirstrika ákveðna hluti sem skipta máli í markaðsmálunum.

Ég er á því að vandamálið við Europris hafi verið að maður vissi aldrei hvað Europris var. Jú, lágvöruverslun, en lágvöruverslun með hvað? Ég man eftir að hafa komið nokkrum sinnum þarna inn og það voru aldrei sömu vörurnar til. Þú gast ekki treyst því að eitthvað sem þú sást þarna í síðasta mánuði væri til þegar þú kæmir í næsta mánuði.

Ef mig vantar brauð og mjólk, þá veit ég að ég get farið t.d. í Nettó eða Bónus. Ég get treyst því að ég fái það þar. Ef mig vantar úlpu þá veit ég að ég get farið t.d. í 66 Norður eða Cintamani. Ef mig vantar bækur, þá fer ég í Eymundsson eða á Amazon. En þannig var það ekki með Europris. Maður gat aldrei gengið að því sem vísu að maður fengi það sem maður var að leita að. Maður vissi aldrei hverskonar búð þetta var. Ég vissi aldrei í hvaða skúffu í skjalaskápnum í hausnum á mér ég átti að flokka hana. Var þetta matvöruverslun? Já, en nei – ég gat klárlega ekki keypt alla matvöru sem mig vantaði. Var þetta fataverslun? Já og nei, eitthvað smá en þó ekki. Var þetta útivistarverslun? Hmmm stundum og stundum ekki.

Ég hafði bara aldrei hugmynd um hverskonar verslun þetta var. Og ef maður veit ekki í hvaða hólf eða skúffu maður á að flokka eitthvað, þá geymir maður það hvergi og man þess vegna ekki eftir því þegar maður vantar eitthvað sem þessi aðili gæti haft að bjóða. Og hvað Europris varðar þá vissi ég aldrei hvort þeir hefðu það sem mig vantaði.

Mig grunar nú samt að margir sakni þeirra. Ég man að amma fékk þarna eitthvað garn sem hún fílaði í botn. Við keyptum einhvern tímann eitthvað partýtjald þarna og þarna kenndi ýmissra grasa. En þetta er eitt skýrasta dæmið sem ég hef séð um hversu mikilvægt er að fólk viti hver þú ert og hvað þú gerir og geti treyst því.

Hvað finnst þér? Verslaðir þú í Europris? Saknarðu hennar?

Ekki vera leiðinleg(ur)!

Eitt af því sem maður er alltaf að reyna að segja fólki sem þarf að markaðssetja vöruna sína eða þjónustu, er að vera öðruvísi, vera sérstakur, áhugaverður, skipta fólk máli. Ég er á því að maður eigi alltaf að vinna að því að fá ákveðinn hóp fólks til að elska fyrirtækið þitt, vöruna eða þjónustuna. Og fyrir vikið halda sumir stundum að ég sé barasta rugluð!

En veistu, neibb, ég er það ekki. Mamma sagði alltaf við mig, “ef það er þess virði að gera hlutina, þá er þess virði að gera hlutina vel”. Fyrirtækið þitt, varan eða þjónustan er ekki einhver smá partur af lífinu sem er allt í lagi að láta bara malla. Ef þú ert með eigið fyrirtæki, viltu þá ekki gera hlutina eins vel og mögulegt er? Fá eins mikið og mögulegt er út úr því? Og viltu ekki hafa gaman í vinnunni? Gamanið kemur með því að gera hlutina vel, stefna lengra, og skapa eitthvað spennandi, eitthvað óvenjulegt, eitthvað áhugavert. Geeeeeeeeeeeeeeerðu það, ekki vera leiðinleg(ur)!

Nú er komin fram á sjónarsviðið fáránlega góð sönnun þess að það er alveg sama hvað þú er með - þú getur gert það áhugavert! Fyrirtækið byrjaði 2007 með tveimur manneskjum og er enn smátt í sniðum. Varan er ekki beint eitthvað sem markaðsfólk hugsar “jibbííí, gaman að selja þetta!” - varan er sprey sem kemur í veg fyrir kúkalykt. Jamm - ég sagði það - kemur í veg fyrir kúkalykt. En þeim tekst að vera áhugaverð, fyndin og skemmtileg - og ég efast ekki um að fólk sem notar þessa vöru elskar þau. Þarna ertu með raunverulegt vandamál til að leysa og þau eru skemmtileg með það.

Ég setti saman Pinterest töflu með upplýsingum og dæmum um hvernig þau gera þetta. Kíktu á hana - þetta er algjör snilld og ætti að vera þér innblástur til að gera hlutina áhugaverða, alveg sama hvað þú ert að selja! Pinterest.com/thoranna/fantastic-marketing-and-branding-poo-pourri/

Ég vil aldrei aldrei aldrei aftur heyra að einhver sé með vöru eða þjónustu sem er ekki hægt að gera eitthvað áhugavert við!

Hvernig ætlar þú að gera þína vöru eða þjónustu áhugaverða - og eitthvað sem fólk getur elskað?

Í MáM þjálfuninni er mikil áhersla lögð á branding, og inni í þeirri vinnu að finna hvað það er sem er áhugavert við vöruna þína eða þjónustu og hvernig þú getur komið því á framfæri og fengið fólk til að elska það sem þú hefur að bjóða. 

7 ofurhetjulexíur í branding

Ég á lítinn gutta. Hann er gaur, eins og guttar á hans aldri eru og fílar allar mögulegar og ómögulegar ofurhetjur. Stundum verð ég smeyk um að hann verði eins og karakter úr Big Bang Theory - sem ég get lifað með ef hann verður eins og Leonard en ég veit ekki alveg með hina ha ha … OK, svo ég veit meira um ofurhetjur en annars væri eðlilegt að kona á fertugsaldri viti - þó að ég viti alls ekki mikið. Og um daginn áttaði ég mig á einu: Ofurhetjur eru snillingar í branding - ja, ok, þær fá hjálp frá markaðssnillingunum á bak við þær, en samt - snillingar! Hér eru 7 hlutir sem ofurhetjur eru alveg með á hreinu í branding!

1. Brand kjarninn - hólfið

Það fer ekkert á milli mála hvað ofurhetja er. Við erum fljót að átta okkur á að viðkomandi er ofurhetja og hvernig ofurhetja þetta er og hvað er hennar "thing".

Superman er góðhjörtuð all-American hetja í Kansas.
Batman er myrkur, flókinn og alvarlegur billjóner.
Spiderman er snaggaralegur stráklingur sem sveiflar sér á kóngulóarvef.
Hulk er grænn, reiður risi.
… o.s.frv.

2. Ríkir brand eiginleikar 

Brand kjarninn er á hreinu en það er ekki allt. Við höfum mjög ríka mynd í huganum af því hverjar þessar ofurhetjur eru og þær vekja mismunandi tilfinningar hjá okkur.

Hér eru nokkrir hlutir sem er líklegt að flestum detti í hug þegar við hugsum um nokkrar þekktar ofurhetjur.

3. Tákn 

Ofurhetjusögur eru ríkar af táknum og það finnst varla sú ofurhetja sem ekki hefur eitthvað táknrænt.
Þór er með hamarinn, Superman með merkið og skikkjuna, Batman með leðurblökuna, Hulk með græna litinn, Spiderman með kóngulóna og svona mætti lengi telja. Við þurfum ekki nema að sjá þessum táknum bregða fyrir og þá vitum við hver er á ferð!

4. Sterk aðgreining hver frá öðrum - afgerandi og sterkur karakter

Það er ekki hægt að saka ofurhetjur um að vera "me-too", þ.e. að vera allar eins eða að líkjast hverri annarri. Þær hafa allar mjög sterka sérstöðu og mjög skýra aðgreiningu, þó að færa megi rök fyrir því að þær þjóni allar sama tilgangi fyrir lesendur/áhorfendur og þá sem þeir bjarga. M.a.s. ofurhetjur frá risunum tveimur DC Comics og Marvel sem eiga heilmikið sameiginlegt eru alls ekki eins. Við getum tekið sem dæmi Ironman og Batman sem eru frá sitthvoru fyrirtækinu. Báðir eru billjónamæringar, hvorugur þeirra er með ofurmannlega krafta eða náðargáfur (nema ef vera skyldi yfirnáttúrulegan sjarma ha ha ha) heldur treysta þeir á tækni og brögð og brellur, báðir eru dularfullir, bitrir, og bindast ekki rómantískum böndum auðveldlega (þó að þeir geri það náttúrulega alltaf aðeins, annars væru sögurnar ekki jafn góðar ;)    

5. Ríkt myndrænt útlit

Myndheimur ofurhetjanna er ríkur og þær hafa allar sitt "look" og sinn myndræna heim. Superman er "Americana" í Kansas, Batman er "urban", dimmur og "cool", Ironman er "high tech" og "futuristic".

6. Samræmi

Eitt lykilatriðið í branding er samræmi. Að vera alltaf eins og auðþekkjanlegur. Þú vilt að fólk þekki það sem frá þér kemur um leið og það sér það, án þess að sjá nokkurs staðar nafn eða lógó. Nýjustu myndirnar um Batman og Superman eru frábært dæmi um þetta. Þegar trailerarnir komu í bíó þá þurfti ekki nema nokkrar sekúndur til að maður áttaði sig á því hvað væri þar á ferð - án þess að hafa nokkurn tímann séð nafnið eða þessi sterku tákn. Frábært branding!

7. Allstaðar og aftur og aftur og aftur

Ofurhetjurnar eru alls staðar og við sjáum sömu myndirnar af þeim aftur og aftur og aftur og aftur. Það er einmitt lykilatriði í því að greipa brandið í huga fólks - með endurtekningu, endurtekningu, endurtekningu, endurtekningu, endurtekningu, endurtekningu, endurtekningu, endurtekningu og meiri endurtekningu.

Ert þú ofurhetja þegar kemur að branding? - þú getur orðið það með MáM þjálfuninni ;)

Er eitthvað fleira sem þér dettur í hug sem við getum lært af ofurhetjunum þegar kemur að markaðssetningu?

Bladí bladí bla bæt, blah, RAM, bladí bla MHz bla...

Skildirðu þetta ekki alveg? Hvað meinarðu?! En það er fullt af fólki sem heldur að fullt af fólki skilji þetta og skilur ekkert af hverju fullt af fólk er ekki æst í að kaupa af þeim! :)

Það hafa komið að máli við mig nokkrir aðilar sem reka tölvuþjónustur. Þetta eru minni aðilar á markaði, bjóða upp á ýmsa þjónustu í kringum tölvurnar og selja oft líka tölvubúnað. Flestir þessir aðilar eru minnst að selja til tölvusérfræðinga. Helstu viðskiptavinirnir eru einstaklingar og lítil og meðalstór fyrirtæki, þar sem ekki er upplýsingatækni-sérfræðingur innanborðs, eða ef það er einhver sem sér sérstaklega um þau mál þá er það oft aðili sem hefur nokkuð almenna þekkingu og getur haft yfirsýn yfir hlutina, frekar en að vera sérfræðingur á einhverju sviði.

Málið með þessi fyrirtæki er að þau eru eiginlega barasta öll eins - ja, a.m.k. þau sem ég hef skoðað. Það sker sig ekkert þeirra almennilega úr og ekkert þeirra talar á mannamáli um hvað þau geta gert fyrir viðskiptavini sína heldur týna flestir sér í græjutali og fagmáli. Fólki er þessvegna svo sem alveg sama hvar það verslar. Það kaupir þar sem það fær besta verðið - verð er því það helsta sem keppt er á - og ef fólk kaupir vegna þess að þjónustan er góð, þá er það oftar vegna þess að það var heppið og lenti á honum Sigga eða Bjössa eða einhverjum sem er bara náttúrulega þjónustulundaður, ekki af því að fyrirtækið sem slíkt hafi tekið þjónustumálin sín föstum tökum.

Það eru mikil tækifæri á þessum markaði til að skera sig úr. Tala við fólk á mannamáli, en ekki í
bætum og Hz og RAM og hvað þetta heitir allt. Hvaða vanda þarf að leysa? Hvaða þörf þarf að mæta? Og að láta skína í gegn að það eru engar heimskulegar spurningar, bara heimskuleg svör. Efnismarkaðssetning (sem ég hef talað um áður hér í blogginu) er tilvalin fyrir tölvufyrirtæki. Vertu sérfræðingurinn sem veit allt um þessi mál  en segir það á mannamáli, veitir fólki þær upplýsingar sem það þarf. Þannig myndu þau byggja upp samband, traust, sérfræðiorðspor og orðspor fyrir þjónustulund.

Já og byggðu upp áhugaverðan brand persónuleika sem fólki líkar við. Þorðu að vera skemmtilegur, litríkur, hjálplegur, þægilegur, glaðlegur. Veldu aðra liti en svartan og grænan  með Matrix style myndefni, eða rauðan og gráan með allt of miklu dóti og tilboðsstjörnum um allan vef. Þróaðu aðgreinandi og áhugaverðan tón í því hvernig fyrirtækið talar. Ekki vera alveg eins og allir hinir. OK, ég veit, augljóst dæmi, en af hverju heldur þú að Apple hafi skotið öðrum fyrirtækjum á sínum markaði ref fyrir rass? Ekki með því að tala í bætum, Hz og RAM.  iPod: “A 1000 songs in your pocket” - það er það sem skiptir máli! (Það er reyndar svolítið skondið að það að taka Apple sem dæmi er algjör klisja, en samt er bransinn ekki búinn að fatta þetta með hundinn! :)

Ég hef ekki enn unnið fyrir neitt af þeim tölvufyrirtækjum sem hafa komið að máli við mig. Af hverju? Vegna þess að hingað til hafa þau flest viljað koma og fá að vita hvað aðgerðir þau ættu að fara í: “eigum við að kaupa Facebook auglýsingar, Google AdWords, eigum við að auglýsa þarna eða á hinum staðnum...” og ég einfaldlega vinn ekki þannig. Það er bara einfaldlega bull að byrja á þeim endanum. Þú þarft að þekkja markhópinn, samkeppnina, vita hver þú ætlar að vera, hvernig þú ætlar að vera öðruvísi en hinir og hvernig þú vilt að fólk sjái þig, áður en þú getur ákveðið hvaða markaðsaðgerðir eru réttar fyrir þig og til þess að þær virki þegar þú ferð að nota þær. Ef þú þekkir ekki markhópinn hvernig ætlarðu þá að tala til hans á Facebook? Þú endar í tilboðum og læk-deila-kvitt leikjum og álíka vitleysu, því að þú ert ekki að veita fólki neitt annað sem er neins virði því þú veist ekki hvað skiptir þau máli. Ef þú hefur enga sýn á hvernig þú vilt að fólk sjái þig, hvert þú vilt að brandið þitt sé, þá verður efnið þitt sundurleitt, ósamræmt, ómarkvisst og áhrifalaust, því að þú veist ekki hver þú vilt vera og hvernig fólk sér þig, fólk sér engan samræmdan persónuleika og hefur þess vegna enga leið til að líka við þig, hvað þá að mynda við þig samband.

Ég viðurkenni það algjörlega, mig dauðlangar að vinna fyrir tölvufyrirtæki sem er tilbúið að rífa sig út úr kassanum og gera hlutina almennilega. Það væri hrikalega spennandi verkefni. “Come on, íslenska Apple!” ha ha ha … Ég veit að það er hægt að skilja samkeppnisaðilana eftir í rykinu. En það þýðir hugrekki, dugnað, þolinmæði, metnað og að vera a.m.k. pínku oggulítið klikkuð - ég auglýsi hér með eftir svoleiðis tölvufyrirtæki til að vinna með! :)

Vertu páfugl!

Við höfum öll ábyggilega einhvern tímann uppgötvað það að vita eitthvað, svona með heilanum, en að vakna svo einn daginn upp og fatta það. Skilja það almennilega. Eins og sagt er á ensku, "take it to heart". Svoleiðis nokkuð var ég að upplifa síðustu daga.  Þrátt fyrir að vera alltaf að hamra á því við viðskiptavini mína og við þig, kæri lesandi, að hafa hugrekki til að vera öðruvísi og skera þig úr, og hvetja þig til að skipta máli og hafa þýðingu fyrir fólk, þá áttaði ég mig á því að ég er búin að vera í felum. Ég er búin að fela hluta af sjálfri mér eins og það sé hið versta leyndarmál...

Við erum oft svo upptekin af því að veita viðskiptavininum það sem hann vill að við sýnum ekki okkar innra sjálf. Við hættum að vera manneskjur og byrjum að vera bara fyrirtæki. Andlitslaust, formlegt og fagmannlegt fyrirtæki. Okkur er sagt að við verðum að mæta þörfum viðskiptavinarins, og að viðskiptavinurinn hafi alltaf rétt fyrir sér, og að við þurfum að hlusta á viðskiptavininn og gefa honum það sem hann vill. Sem er allt satt og rétt en... um leið og það er á kostnað þess að við séum sönn sjálfum okkur, séum þær manneskjur og það fyrirtæki sem við raunverulega erum, og erum farin að reyna að vera eitthvað annað, þá er það of dýru verði keypt. Og fagmennska þýðir ekki að hætta að vera manneskja.

Það er nefnilega voðalega erfitt að laða fólk að sér þegar maður er að reyna að vera eitthvað annað en maður er. Hinsvegar, um leið og maður er trúr sjálfum sér, þá laðar maður að sér rétta fólkið fyrir sig - manstu, rétta fólkið, þennan þrönga hóp sem ég talaði um í síðustu viku :)

Einn af mínum frábæru viðskiptavinum er Herdís Pála, markþjálfi og fyrirlesari. Hún vinnur með einstaklingum í því að verða það besta sem viðkomandi getur orðið. Þegar hún kom til mín og við unnum í því hvernig hún vildi að brandið hennar yrði, þá talaði hún mikið um bók sem heitir Páfugl í Mörgæsalandi. Bókin er “tileinkuð öllum þeim sem þrá að fljúga frjálst eins og fuglinn og sýna rétta eðli sitt...” og hafði mikil áhrif á þá ákvörðun Herdísar að fara út í það sem hún gerir í dag. Herdís er flott og sterk kona sem vinnur hörðum höndum við að hvetja aðra áfram og byggja upp fólk, en samt hikaði hún við að nota páfuglinn sem táknið sitt, hún hikaði við að breiða út fjaðrirnar sínar og vera sú sem hún er - það besta sem hún er. Hún hikaði við að nota sterka liti, hún hikaði við að láta vaða, hún hikaði við að vera páfugl.  Svo ég ýtti, og ég ýtti, og ég ýtti við henni … og í dag nýt ég þess að sjá hana breiða út fjaðrirnar og hjálpa öðrum að gera slíkt hið sama. (Þið getið fengið að vita meira um Herdísi á herdispala.is).

Af hverju er ég að tala um Herdísi Pálu - jú, af því að svo geri ég það sama - og svo mörg okkar. Það er erfitt að "practice what you preach" eins og maður segir. Það er erfitt að breiða út vængina.

Eftir að ég kláraði MBA námið mitt þar sem ég lagði áherslu á stategíska markaðsstjórnun, þá faldi ég lengstu lög hvað ég hafði lært og gert áður. Af hverju? Af því að ég hafði áhyggjur af því að það yrði ekki tekið mark á mér í viðskiptaheiminum.  Málið er nefnilega að ég er með háskólapróf í leiklist og söng (Musical Theater) og vann svo samhliða þeim störfum sem “executive assistant” (aðstoðarmaður forstjóra, stjórnarmanna og svoleiðis jakkalakka :)   … ég átti mjög erfitt með að standa fyrir mínu og segja, eins og er, að námið mitt og reynsla nýtist mér gríðarlega vel í því sem ég geri í dag og er sterkasti og verðmætasti aðgreiningarþátturinn minn. Ég er með menntunina í markaðsmálunum, ég er markaðsnörd þannig að ég er ennþá sífellt að læra - það er jú þannig að próflaus maður með ástríðu fyrir einhverju veit yfirleitt mun meira um það en maðurinn með 5 háskólagráðurnar sem hefur misst neistann fyrir því . (M.a.s. Google viðurkenndu nýlega að gráðurnar segja ekki allt og hafa breytt ráðningarstefnu sinni þannig að hún tekur mun minna tillit til námsafreka en áður - ekki að ég sé neitt að setja út á menntun, síður en svo!). Það sem ég hef síðan fram yfir aðra markaðsnörda eru hlutir sem ég fékk í leiklistinni og söngnum, hlutir eins og skapandi hugsun, að hugsa út fyrir kassann, hæfileiki til að koma fram og gefa af mér - enda fíla ég mig sjaldan betur en þegar ég fæ að halda erindi og fyrirlestra - auk þess sem ég er sífellt að átta mig á hvernig ýmis atriði, m.a.s. tæknileg leiklistaratriði, nýtast beint í markaðsmálunum.

Í dag er ég búin að vera "í markaðsbransanum" í rúman áratug, svo ég tel mig hafa sýnt fram á að ég veit eitthvað hvað ég syng í þeim málum. Í dag er ég tilbúin til að koma fram og segja: “Ég heiti Þóranna, ég var leikkona, er enn söngkona, OG ER markaðsnörd!” - í dag ætla ég að breiða út fjaðrirnar og vera páfugl - og þeir sem ekki fíla það eru hvort eð er ekki rétta fólkið fyrir mig :)

Hver ert þú? Hvað hefur þú verið að fela? Hvað er það sem gerir þig sérstaka(n)? Ætlarðu ekki að fara að breiða út páfuglafjaðrirnar þínar?! ;)

Ekki vera hrædd(ur) við að þrengja...

Þetta er klassískt í markaðsfræðunum og ég hef talað um þetta margoft áður. Finndu markhópinn þinn, þann sem er vænlegastur fyrir þig, og markaðssettu á hann. Ekki reyna að vera allt fyrir alla. Finndu drauma viðskiptavininn og finndu svo fleiri svoleiðis.

En það er ekkert auðvelt. Og það hræðir mann líka. Maður er alltaf meðvitaður um að maður gæti verið að missa af einhverjum sem gæti mögulega, kannski, fræðilega séð, keypt. Við gerum þetta öll. Ég geri þetta sjálf. Ég þarf alltaf að vera að minna mig á að velja og þrengja - reyna ekki að vera allt fyrir alla.

Hingað til hef ég skilgreint markhópinn minn sem lítil og meðalstór fyrirtæki sem eru ekki sérfræðingar í markaðsmálum en þurfa að, og vilja, bæta þau. Flott mál. En vá hvað þetta er ennþá vítt! Svo ég er alltaf að skoða málin, spá og spekúlera, ræða við fólk og stilla til. 

Ég hef íhugað að þrengja þetta þannig að þetta séu ofangreindir aðilar en í ákveðnum greinum. Það myndi líta einhvern veginn svona út - t.d. hótelmarkaðssetning frá A til Z, eða markaðssetja endurskoðendur frá A til Z eða markaðssetja fatahönnuði frá A til Z - ég væri í öllum bleiku hringjunum:

Maður gæti alveg orðið ansi góður í þeim markaðsaðgerðum sem ættu við þennan tiltekna bransa sem maður veldi. Þetta gæti alveg virkað. Eeeeeeen nei, það einhvern veginn virkar ekki fyrir mig. Ég er ekki sérfræðingur í ákveðnum greinum, per se,  og ég vil ekki vera það. 

Ég veit hinsvegar að ég er sterkust og ánægðust þegar ég er að vinna í markaðsstefnunni, brandinu og að velja þær markaðsaðgerðir sem henta. Þegar kemur að þessum markaðsaðgerðum - því að setja upp póstlistann, nota Facebook o.s.frv. þá missi ég svolítið áhugann. Ég kann ýmislegt í því, ég gæti það alveg, en maður getur ekki verið allt fyrir alla og það eru mjög færir aðilar til sem eru sérfræðingar í því, en ekki svo góðir í því sem ég er góð í. Þannig að ég er komin á það að þetta er hinn valmöguleikinn:

Þetta er það sem ég vel. Að vinna í kjarna stefnunni, brandinu og velja þær markaðsaðgerðir sem best koma því til skila til markaðarins.

En hvað þýðir það þegar kemur að því að skilgreina markhópinn minn? Hmmm... draumaviðskiptavinurinn...

• hún/hann þarf að hafa metnað til að vilja geta betur, betur og enn betur
• hann/hún þarf að vilja byggja upp framúrskarandi fyrirtæki - ekki bara eitthvað sem gengur
• hún/hann þarf að vilja breyta heiminum með fyrirtækinu sínu - ekki endilega öllum, en a.m.k. sínu litla horni af honum
• hann/hún þarf að vilja byggja upp fyrirtæki sem er einstakt, öðruvísi og áhugavert
• hún/hann þarf að vera tílbúin(n) að leggja á sig þá vinnu sem til þarf
• hann/hún þarf að vera óhrædd(ur) - ja, tilbúinn að taka á hræðslunni

Því að maður verður alveg hræddur þegar maður er að reyna að breyta þó ekki sé nema litlu horni af heiminum. Maður verður hræddur þegar maður stefnir hærra og lengra en hinir. En það eru þeir sem takast á við þessa hræðslu sem fá að njóta þess að gera eitthvað sem skiptir máli.

Svo ég auglýsi hér með eftir ofangreindu fólki því það er fólkið mitt :)

Hvað vilt þú gera og fyrir hvern viltu gera það?

p.s. Ég og Rúna Magnúsdóttir, markþjálfi og snillingur með meiru, erum að undirbúa svolítið alveg hrikalega spennandi fyrir akkúrat svona fólk eins og ég lýsi að ofan. Það verður í haust. Ef þig langar að fylgjast með og vita meira, passaðu að vera skráð(ur) á póstlistann (hérna vinstra megin :)

Hafðu hugrekki!

Vertu hugrakkur - stattu fyrir eitthvað - vertu frábær, eftirtektarverður og myndaðu samband! Go for it!

Smelltu hér til að horfa á YouTube

Vertu fjólublá kú!

Hvað er öðruvísi við það sem þú gerir en það sem hinir gera? Og er það sem þú gerir öðruvísi nógu áhugavert og gagnlegt til að fólk velji þig frekar en hina?

Eitt sterkasta vopnið okkar í markaðsmálum er að aðgreina okkur frá samkeppninni, með því að gera hlutina öðruvísi og betur en hinir. Af hverju ætti fólk að skipta við þig ef þú ert alveg eins? Og hvernig getur þú búist við því að fólk taki eftir þér og því sem þú ert að gera ef það er alveg eins og það sem allir hinir gera?

Markaðsgúrúinn Seth Godin skrifaði heila bók um mikilvægi þess að vera ekki bara venjuleg svört og hvít skjöldótt kú, heldur fjólublá kú. Ef þú ert að keyra eftir sveitavegum og sérð hverja svart-hvítu kúna á eftir annarri, þá tekurðu ekki  einu sinni eftir þeim - en ef þú rekur augun í fjólubláa kú - þú tekur ekki bara eftir henni, heldur talarðu um hana, segir frá henni, vilt fá að vita meira um hana. Ég er sammála Seth - vertu fjólublá kú!

Þorirðu að vera sexý og óformleg(ur) eins og Virgin Atlantic? http://youtu.be/Hbib-A6NpW8
Þorirðu að vera umdeild(ur) eins og Benetton? http://linda03.wordpress.com/2008/01/08/united-colors-of-benetton-and-its-crazy-adverts/

Og það er aldrei hægt að halda því fram að Mini sé ekki öðruvísi: http://www.billboard-outdoor.com/wp-content/uploads/2008/07/mini-1.jpg

Hugsaðu málið. Hvað getur þú gert til að skera þig úr?